• tell a friend
• vorige pagina
• RSS pagina
• print

In de JRKrant van december kan je een stukje lezen van een interview met Lies, Bart en Katrien. Hier vind je de volledige versie.
Hierbij ook een rechtzetting: Lies heeft er tweeënhalf jaar trouwe dienst opzitten bij Jeugd Rode Kruis, en dus niet anderhalf jaar, zoals staat te lezen in de JRKrant.

Het kantoor van Jeugd Rode Kruis ondergaat een gedaanteverandering. Katrien en Bart zijn zich volop aan het inwerken om jullie te kunnen dienen, respectievelijk als stafmedewerker internationale en sociale werking en als stafmedewerker vrijwilligersbegeleiding. Lies daarentegen is druk in de weer met het afronden van alles waarmee ze bezig is. Na meer dan tweeënhalf jaar trouwe dienst heeft ze beslist om andere horizonten te verkennen. Op vrijdag 4 december kan je haar voor het laatst vinden bij Jeugd Rode Kruis. Lies, Bart en Katrien grijpen hun kans en vragen elkaar wat ze o zo graag willen weten.

Katrien: Van Jeugd Rode Kruisvrijwilliger naar Jeugd Rode Kruis-beroepskracht. Hou je dezelfde ambities en dromen?
Bart: Jeugd Rode Kruis is de laatste vier jaar voor mij altijd een plek geweest waar ik me thuis voelde. Ik kreeg er als vrijwilliger de kans om me te ontplooien en actief bezig te zijn jonge mensen. De kracht van Jeugd Rode Kruis ligt voor mij in de combinatie van vorming en ontspanning. Als vrijwilliger gaf ik cursussen en initiaties, begeleidde ik activiteiten en ging ik mee op kamp. Nu ik bij Jeugd Rode Kruis aan de slag kan als vrijwilligersbegeleider heb ik de kans om jonge mensen te ondersteunen in activiteiten die ik zelf altijd met veel plezier heb gedaan.

Katrien: Leerkracht van opleiding, maar toch liever niet voor de klas?
Bart: Naast leerkracht ben ik ook sociaal-cultureel werker. Deze twee diploma’s vullen elkaar perfect aan. Ik geef ontzettend graag les maar ik wil niet alleen maar voor de klas staan. Ik wil ook op een andere manier jongeren dingen bijbrengen.
De manier waarop Jeugd Rode Kruis kinderen en jongeren mobiliseert, vind ik fantastisch. Bij Jeugd Rode Kruis vind ik dat extraatje waar ik naar op zoek was.

Katrien: Waarmee zal je je bezighouden bij Jeugd Rode Kruis?
Bart: Ik zal me inzetten voor als vrijwilligersbegeleider. Jeugd Rode Kruis zou niet kunnen blijven bestaan zonder de inzet van veel vrijwilligers. Die zitten al eens met vragen, of hebben wat ondersteuning nodig. Vrijwilligers die een afdeling willen opstarten, kunnen ook op mij rekenen. Ik zal dus nauw samenwerken met de provinciale teams, maar ook met de lokale afdelingen wil ik een band opbouwen.

Bart: Wat is je mooiste Jeugd Rode Kruismoment?
Lies: Het mooiste moment vind ik nog steeds de onthulling van het nieuwe logo op de Startdag in 2007. Ongelooflijk spannend! We stonden met een aantal mensen achteraan in de zaal te wachten tot de vlag naar beneden kwam. Ik was nog nooit zo zenuwachtig. De vlag werd neergelaten, één seconde stilte die uren leek te duren, waarna de zaal in gejuich uitbarstte. Alleen al door eraan terug te denken krijg ik weer kippenvel!

Bart: Wat zal je het meeste missen?
Lies: Het zeer nauwe contact met de vrijwilligers. Hun dankbaarheid als je iets oplost, maar ook hun kritische blik die ervoor zorgt dat je de dingen eens vanuit een ander standpunt bekijkt! Veel vrijwilligers zijn ondertussen vrienden geworden. Hopelijk blijft dat ook zo.

Bart: Wat ga je doen als je bij Jeugd Rode Kruis vertrekt? (want stiekem kunnen we ons niet voorstellen dat het ergens anders beter is!)
Lies: Het Sociaal Verhuurkantoor zocht een nieuwe coördinator en die ben ik geworden. Ik ga ervoor zorgen dat mensen die het nodig hebben tegen een betaalbare prijs een woning kunnen huren. Ik blijf dus een beetje in het jaarthema armoede.

Bart: Hoe raakte je bij Jeugd Rode Kruis verzeild?
Katrien: In 2007 heb ik stage gedaan bij het Rode Kruis in Alicante, Spanje. Daar ontdekte ik dat het Rode Kruis meer is dan eerste hulp en noodhulp. Zelf gaf ik tijdens deze stage vorming aan migranten en vluchtelingen, enik ontdekte ook de jongerenwerking van het Rode Kruis. Omdat ik zelf altijd met veel passie als vrijwilliger in het jeugdwerk heb gestaan, was het mijn ambitie om ook als beroepskracht terecht te komen in de jeugdsector. Als Stafmedewerker Sociale en Internationale Aangelegenheden bij Jeugd Rode Kruis kan ik nu beide interesses combineren: jeugdwerk en het Rode Kruis.

Bart: Met welke vragen kunnen Jeugd Rode Kruisers bij jou terecht?
Katrien: Ze kunnen bij me aankloppen met vragen over het jaarthema, speelweken en als ze zin hebben om met hun afdeling internationaal te gaan: een kamp, een uitwisseling, een internationale vorming…

Bart: Welke straffe dromen wil je bij jeugd Rode Kruis verwezenlijken?
Katrien: Zelf geloof ik heel sterk dat we veel van elkaar kunnen leren. Bv. Dingen in een ander perspectief zien, vanzelfsprekendheden in vraag stellen, een nieuwe taal leren… Als je (langdurig) in contact komt met een andere cultuur, verander je als mens. Je wordt meer volwassen, je relativeert makkelijker. Nu wil het toe val dat er voor jongeren en het jeugdwerk heel wat subsidiemogelijkheden bestaan om voor (bijna) geen geld naar het buitenland te gaan. Ik wil onze Jeugd Rode Kruisers dan ook graag warm maken voor een internationaal avontuur. Natuurlijk kunnen ze hierbij rekenen op mijn hulp!

Lies: Hoe heb je je eerste weken hier ervaren?
Katrien: Hectisch maar enorm boeiend! Er kwam veel nieuwe informatie op me af. Mijn functie is dan ook enorm breed: van het uitwerken van de speelweken tot het jaarthema, van het promoten van de internationale microbe aan de afdelingen tot het samenwerken met Internationale (humanitaire) diensten. Maar ondertussen zie ik door het bos de bomen al wat meer. Het blijft veel maar als Sociaal-Cultureel Werker is dit de job die ik echt wou doen.  Ik zit dus met plezier elke dag 3 uur in de auto om te werken bij Jeugd Rode Kruis!

Katrien: Je blijft toch nog een JRK-vrijwilliger in hart en nieren na je vertrek?
Lies: Natuurlijk! In 1998 ben ik begonnen als Junior Helper en eens vrijwilliger, altijd vrijwilliger, hè. Wie weet kom je me wel tegen in een cursus Helperje als jeugdmonitor of geef ik een VOPL als kadervormingsbegeleider!

Katrien: Welke gouden raad heeft de ancien voor de groentjes?
Lies: Ga ervoor! Dit is een geen job van 9u tot 17u, wat niet altijd makkelijk is, maar net dat maakt het ook fijn. Je werkt met vrijwilligers, je moet er veel tijd insteken, maar je krijgt er ook heel veel voor terug. En net dat maakt het de moeite waard!

 

 

terug naar overzicht

Jouw reactie

Zeg het maar!

Jouw reactie

+ In de kijker +

• vorige
• 

  
• volgende